Poseł PO Maciej Orzechowski wraz z poseł Krystyną Poślednią oraz grupą posłów złożyli interpelację do Ministerstwa Edukacji Narodowej  w sprawie pilotażowego programu „Cyfrowa szkoła”.

Oto  treść interpelacji:

˝Cyfrowa szkoła˝ to przygotowany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej program rozwijania kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych. W ramach tego programu organy prowadzące publiczne szkoły podstawowe mogą składać wnioski o wsparcie finansowe na zakup nowoczesnych pomocy dydaktycznych, m.in. przenośnych komputerów, tablic interaktywnych czy też urządzeń umożliwiających budowę bezprzewodowej sieci komputerowej.
Program obejmuje cztery obszary: e-nauczyciel - przygotowanie nauczycieli do nauczania, komunikowania się z uczniami i rodzicami oraz prowadzenia dokumentacji szkolnej z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, e-zasoby edukacyjne, w tym e-podręcznik, e-szkoła - zapewnienie szkołom niezbędnej infrastruktury, w szczególności nowoczesnych pomocy dydaktycznych, e-uczeń - zapewnienie uczniom, w szczególności zagrożonych cyfrowym wykluczeniem, dostępu do nowoczesnych pomocy dydaktycznych.
Jak informuje Ministerstwo Edukacji Narodowej, w tym roku resort na realizację programu pilotażowego przeznaczy z budżetu państwa 50 mln zł. Program ma być współfinansowany również z budżetów organów prowadzących szkoły oraz z Europejskiego Funduszu Społecznego.
W związku z pojawiającymi się w prasie wątpliwościami co do terminu wprowadzenia programu oraz dostępu uczestników programu do e-podręczników zwracam się do Pani Minister z pytaniami:
1. Kiedy zostanie uruchomiony program ˝Cyfrowa szkoła˝?
2. Czy uczniowie w ramach programu ˝Cyfrowa szkoła˝ będą mieli dostęp do elektronicznych podręczników, lektur i ćwiczeń?
3. Na jakim etapie realizacji są prace związane z wprowadzeniem ww. podręczników, czy wiadomo kto je napisze?
4. Czy e-podręczniki będą dostępne dla wszystkich uczniów oraz nauczycieli, na tzw. wolnej licencji?

Treść odpowiedzi:

Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na interpelację pana posła
Macieja Bolesława Orzechowskiego oraz grupy posłów z 15 marca 2012 r.,
nr SPS-023-3284/12, w sprawie pilotażowego programu „Cyfrowa szkoła”,
uprzejmie informuję.
Pilotaż rządowego programu rozwijania kompetencji uczniów i
nauczycieli w zakresie stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych
„Cyfrowa szkoła” oraz towarzyszące rozporządzenie
Rady Ministrów w sprawie warunków, form i trybu realizacji
przedsięwzięcia dotyczącego rozwijania kompetencji uczniów i nauczycieli
w zakresie stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych zostały
w dniu 3 marca br. przyjęte przez Radę Ministrów.
Odnosząc się do pytania pana posła dotyczącego możliwości
korzystania przez uczniów z e-podręczników, lektur i ćwiczeń uprzejmie
informuję.
Uczniowie szkół zakwalifikowanych do programu mogą korzystać z
elektronicznych zasobów edukacyjnych dostępnych na portalu Scholaris
prowadzonym przez Ośrodek Rozwoju Edukacji. Na portalu
zamieszczonych jest 24 066 zasobów wewnętrznych. Są to gotowe do
wykorzystania lekcje i ćwiczenia interaktywne, prezentacje multimedialne,
symulacje zjawisk i procesów, filmy wideo i animacje, zdjęcia i ilustracje,
tablice i schematy, mapy obejmujące wszystkie etapy kształcenia.
Materiały edukacyjne znajdujące się na portalu Scholaris mogą być
pobierane nieodpłatnie przez nauczycieli i wykorzystywane w trakcie
prowadzonych lekcji. Na portalu opublikowane są również materiały
wspomagające pracę nauczycieli, takie jak: poradniki, scenariusze lekcji,
testy i sprawdziany, karty pracy ucznia. Ponadto portal dysponuje
narzędziem dla nauczycieli do tworzenia własnych scenariuszy lekcji
zawierających zasoby multimedialne oraz narzędziem do gromadzenia i
udostępniania edukacyjnych zasobów sieci Internet. Obecnie
zamieszczonych jest 226 takich zasobów w postaci linków do treści
zewnętrznych. Natomiast w ramach rządowego programu „Cyfrowa
szkoła” portal Scholaris będzie rozwijany m.in. o materiały dotyczące
edukacji przyrodniczej na II etapie edukacyjnym.
W związku z rządowym programem rozpoczęto także prace nad
uruchomieniem nowego projektu systemowego priorytetu III Programu
Operacyjnego „Kapitał ludzki” 2007–2013 – „E-podręczniki do kształcenia
ogólnego”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu
Społecznego. Planuje się, że w ramach tego projektu zostanie
wytworzonych 18 elektronicznych podręczników do 14 przedmiotów
przeznaczonych m.in. do nauczania w klasach IV–VI szkół podstawowych,
które zostaną udostępnione na otwartym publicznym portalu edukacyjnym.
Przewiduje się, że pierwsze e-podręczniki z tego projektu zostaną
udostępnione w 2014 r.
Projekt dotyczący e-podręczników jako projekt partnerski będzie
realizowany przez Ośrodek Rozwoju Edukacji wspólnie z podmiotami,
które wniosą do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne, na
podstawie umowy partnerskiej, która określi zadania partnerów, zasady
wspólnego zarządzania projektem oraz sposób finansowania. W dniu 12
kwietnia br. Ośrodek Rozwoju Edukacji ogłosił otwarty nabór partnerów
merytorycznych w celu wspólnej realizacji projektu „E-podręczniki do
kształcenia ogólnego” oraz otwarty nabór partnera technologicznego w
celu wspólnej realizacji projektu „E-podręczniki do kształcenia ogólnego”.
Elektroniczne podręczniki opracowane w projekcie stanowić będą
zasoby otwarte. Otwartość zasobów edukacyjnych oznacza powszechny,
swobodny i darmowy dostęp w dowolnym miejscu i czasie, w tym dostęp
bez ograniczeń lub zabezpieczeń technicznych, oraz dowolność
wykorzystania. W przypadku zasobów stanowiących utwory, przedmioty
praw pokrewnych lub bazy danych otwartość zasobów oznacza
rozpowszechnianie na podstawie licencji Creative Commons (CC), uznanie
autorstwa, lub innej wolnej licencji na nieograniczone, nieodpłatne i
niewyłączne korzystanie z zasobów oraz z ich ewentualnych opracowań.
W ramach programu ponadto zostaną przygotowane w drodze
porozumienia z Telewizją Polską SA audycje oświatowe o różnorodnej
tematyce, przeznaczone dla uczniów i nauczycieli klas IV–VI szkół
podstawowych, które będą dostępne na internetowym portalu edukacyjnym
TVP.
Jednocześnie należy podkreślić, że również nauczyciele mogą być
twórcami treści edukacyjnych, np. scenariuszy lekcji, którymi mogą się
wymieniać ze swoimi kolegami w ramach koleżeńskich, międzyszkolnych
sieci wsparcia oraz umożliwiać korzystanie z tych treści swoim uczniom.
Informuję również, że nauczyciele i uczniowie mogą także korzystać z
komercyjnych e-podręczników, których liczba z roku na rok sukcesywnie
rośnie – obecnie dopuszczonych do użytku szkolnego jest 81
elektronicznych podręczników.

W  środę 2 maja o godz. 16 w kościele Farnym we Wrześni odbyła się uroczysta msza święta poświęcona 164 rocznicy bitwy pod Sokołowem. Następnie uroczysty pochód złożony z Wrzesińskiej Orkiestry Dętej, harcerzy, kombatantów oraz przedstawicieli organizacji społecznych przeszedł ulicą Jana Pawła II i ulicą Gnieźnieńską pod pomnik w Sokołowie. W uroczystościach udział wzięli reprezentanci władz państwowych - poseł Krystyna Poślednia oraz władz samorządowych: wicestarosta Waldemar Grzegorek oraz zastępca burmistrza Waldemar Grześkowiak, którzy złożyli wiązanki kwiatów pod pomnikiem ku czci poległych żołnierzy. Współorganizator uroczystości prezes  Wrzesińskiego Towarzystwa Kulturalnego Bolesław Święciochowski powitał wszystkich zebranych oraz podziękował uczestnikom uroczystości za pamięć o poległych powstańcach. Na koniec uroczystości odśpiewano Rotę.
Organizatorami uroczystości byli Burmistrz Wrześni, Wrzesińskie Towarzystwo Kulturalne oraz Towarzystwo Unia Wrześnian.

W dniu 7 marca poseł Tadeusz Arkit  wspólnie z poseł Krystyną Poślednią oraz grupą posłów złożyli interpelację poselską do ministra środowiska w sprawie wyjaśnienia wątpliwości interpretacyjnych związanych z wejściem w życie ustawy z dnia1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach oraz niektórych ustaw.

Oto treść odpowiedzi na interpelację:

Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na pismo, znak: SPS-023-
2479/12, z dnia 7 marca 2012 r. przekazujące interpelację posła Tadeusza Arkita
oraz grupy posłów w sprawie interpretacji zapisów ustawy o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach, uprzejmie przedstawiam odpowiedzi na
zadanie pytania.

1. Czy na podstawie art. 6d ust. 4 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie
ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 152, poz. 897) wójt, burmistrz lub prezydent miasta,
posiadając możliwość dokonania wyboru, może wskazać konkretną instalację
regionalną/zastępczą, do której mają zostać przekazane zmieszane odpady
komunalne/odpady zielone bez uprzednio przeprowadzonej procedury
przetargowej na jej wybór?
2. Jeśli gminy mogą kierować odpady do własnych instalacji bez przetargu,
jak należy zatem rozumieć pojęcie „własnej” instalacji?
3. Czy gminy, które w celu realizacji zadania polegającego na budowie
instalacji regionalnej zawarły porozumienie (utworzyły związek międzygminny)
i z wykorzystaniem art. 3a ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 o zmianie ustawy o
utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2011 r. Nr 152, poz. 897) doprowadziły do powstania takiej instalacji,
mogą bez przeprowadzenia przetargu wskazać tą instalację jako miejsce
przekazywania odebranych z ich terenów zmieszanych odpadów
komunalnych/odpadów zielonych?

Poruszane w powyższych pytaniach zagadnienia nie mieszczą się w zakresie
uregulowanym ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i
porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, z późn. zm.). Należy
je rozpatrywać na gruncie przepisów ustaw o samorządzie gminnym, o
finansach publicznych, Prawa zamówień publicznych itp. Wobec powyższego
gmina ma prawo wykonywać zadania o charakterze użyteczności publicznej za
pomocą własnych jednostek budżetowych lub spółek prawa handlowego z
zastosowaniem instytucji tzw. zamówień in house. Dotyczy to przypadków, gdy
zadanie zostaje powierzone utworzonemu w tym celu przez gminę podmiotowi
(np. własnej jednostce organizacyjnej, spółce prawa handlowego), w odniesieniu
do którego gmina będzie sprawować pełną kontrolę (100% udziałów albo akcji).
W takim przypadku gmina nie będzie miała obowiązku stosowania procedur
udzielania zamówień publicznych określonych w ustawie z dnia 29 stycznia
2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1778, z
późn. zm.).
Jednakże minister środowiska nie posiada ustawowych kompetencji do
dokonywania interpretacji przepisów ustaw o samorządzie gminnym, o
finansach publicznych oraz ustawy Prawo zamówień publicznych.

4. Wybór podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli
nieruchomości ma każdorazowo odbywać się w drodze przetargu (poza
wyjątkiem wskazanym w art. 6f ust. 2 ww. ustawy). Dlatego też gminna
jednostka organizacyjna, chcąc realizować usługę odbierania odpadów
komunalnych, powinna zostać przekształcona w spółkę prawa handlowego. W
niektórych interpretacjach pojawia się stanowisko, że gminy mogą realizować
zadania związane z zagospodarowaniem odpadów komunalnych, w tym
prowadzeniem punktów selektywnego zbierania odpadów poprzez własne
jednostki budżetowe.
Gminy często twierdzą, że jest sprzeczność między koniecznością likwidacji
zakładu budżetowego i powołania w jego miejsce spółki prawa handlowego w
kontekście przepisów ustawy o gospodarce komunalnej, które umożliwiają
gminom poprzez własne jednostki budżetowe realizować zadania o charakterze
użyteczności publicznej, do których należy unieszkodliwianie odpadów
komunalnych.

Celem ustawodawcy wyrażonym w art. 6d ust. 1 ustawy o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach było zobowiązanie wójta, burmistrza,
prezydenta miasta do wybrania podmiotu odbierającego odpady komunalne od
właścicieli nieruchomości w drodze przetargu. Ustawa nie dopuszcza innego
sposobu wyłonienia podmiotu świadczącego te usługi. Ponadto art. 6f ust. 2
ustawy precyzuje przypadek, w jakim gmina może zlecić odbieranie odpadów
komunalnych w trybie zamówienia z wolnej ręki. Jedynym takim przypadkiem
jest rozwiązanie umowy na odbieranie odpadów komunalnych z podmiotem
wyłonionym w drodze przetargu i konieczność zapewnienia świadczenia
odbierania odpadów komunalnych do czasu rozstrzygnięcia następnego
przetargu (który wójt, burmistrz, prezydent jest zobowiązany zorganizować
niezwłocznie). Za niezorganizowanie przetargu grozi kara od 10 000 do 50 000
zł. Oprócz powyższego należy zauważyć, że art. 6g ww. ustawy wskazuje, że do
przetargów w zakresie nieuregulowanym ustawą o utrzymaniu porządku i
czystości w gminie stosuje się ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
zamówień publicznych.
Ponadto należy zaznaczyć, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w
gminach stanowi lex specialis względem ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o
gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236, z późn. zm.).
Na podstawie powyższego oraz na podstawie art. 6e ustawy o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach należy podkreślić, że gminna jednostka
organizacyjna będzie mogła odbierać odpady komunalne od właścicieli
nieruchomości jedynie w przypadku, gdy zostanie wyłoniona w drodze
przetargu. Co oznacza, że aby przystąpić do przetargu, będzie musiała
przekształcić się w spółkę prawa handlowego.
Jednocześnie należy zauważyć, że ustawodawca nie nakazuje likwidacji
jednostek budżetowych gmin. W art. 6c ustawy o utrzymaniu czystości i
porządku w gminach wprowadzono rozróżnienie odnośnie do rodzajów
nieruchomości na nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, oraz
nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady
komunalne. W odniesieniu do nieruchomości, na których zamieszkują
mieszkańcy, gmina jest zobowiązana do zorganizowania odbierania odpadów
komunalnych od właścicieli takich nieruchomości za pośrednictwem podmiotu
wyłonionego w drodze przetargu. Natomiast w przypadku nieruchomości, na
których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, rada gminy
może w drodze uchwały postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od
właścicieli tego rodzaju nieruchomości. Jeżeli rada gminy nie wyda takiej
uchwały, wówczas właściciele nieruchomości są zobowiązani zawrzeć umowę
na odbieranie odpadów komunalnych z podmiotem posiadającym wpis do
rejestru działalności regulowanej na terenie gminy lub będącym gminną
jednostką organizacyjną. Jednostki budżetowe gminy mogą również zapewniać
obsługę administracyjną nowego systemu gospodarki odpadami komunalnymi, a
także prowadzić punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

5. Gminy zostały zobowiązane do osiągnięcia w kolejnych latach
określonych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i
odzysku odpadów. Czy w związku z powyższym mogą wskazać odbierającemu
selektywnie zebrane odpady komunalne konkretną instalację, do której mają
zostać przekazane te odpady? Czy wskazanie tej instalacji musi zostać
poprzedzone przetargiem?

Gminy mają zorganizować system (m.in. przy pomocy regulaminu
utrzymania czystości i porządku na terenie gminy), zapewnić odbieranie
odpadów komunalnych zbieranych selektywnie „u źródła” (za pomocą podmiotu
wyłonionego w drodze przetargu) oraz podjąć współpracę z zainteresowanymi,
uprawnionymi podmiotami (np. organizacjami odzysku). Stworzeniu warunków
dla segregacji odpadów mają również służyć gminne punkty selektywnego
zbierania odpadów. Do gminy należy decyzja, jak zostanie zorganizowany
system, który pozwoli na osiągniecie wymaganych poziomów. Natomiast w
przypadku odpadów pozyskanych z selektywnej zbiórki należy je przekazywać
zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami i zasadą bliskości do najbliżej
położonej instalacji przetwarzających określone rodzaje odpadów. Podmioty
odbierające odpady komunalne wskażą m.in. w sprawozdaniach kwartalnych, do
jakich instalacji zostały przekazane poszczególne rodzaje odpadów.

6. W jaki sposób gminy mają udokumentować osiąganie poziomów
recyklingu odpadów papieru, szkła, metali i tworzyw sztucznych, jeżeli zgodnie
z obowiązującymi przepisami nie mogą otrzymywać dokumentów
potwierdzających recykling (DPR)?

Dane dotyczące masy odpadów komunalnych poddanych recyklingowi,
przygotowanych do ponownego użycia oraz poddanych odzyskowi innymi
metodami gminy będą pozyskiwały ze sprawozdań kwartalnych
przekazywanych przez podmioty prowadzące działalność w zakresie odbierania
odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, a także od prowadzących
punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych na podstawie
prowadzonej przez nie ewidencji z zakresu gospodarowania odpadami, zgodnie
z odrębnymi przepisami.

7. Zgodnie z definicją zawartą w ustawie o odpadach przez selektywne
zbieranie rozumie się: „(…) zbieranie odpadów danego rodzaju
charakteryzujących się takimi samymi właściwościami i charakterem (…)”, co
ma na celu ułatwienie ich dalszego przetwarzania. Czy w związku z powyższym
dopuszczalne jest gromadzenie odpadów komunalnych w podziale na „mokre” i
„suche” i czy takie zbieranie jest selektywnym zbieraniem odpadów? W
przypadku odpowiedzi twierdzącej, jak zgodnie z katalogiem odpadów należy
zaklasyfikować tak odbierane odpady, mając na uwadze wynikający z ustawy
obowiązek przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych (20 03 01) do
regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych?

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
do obowiązków gminy należy ustanowienie selektywnego zbierania odpadów
komunalnych obejmującego co najmniej następujące frakcje odpadów: papieru,
metalu, tworzywa sztucznego, szkła i opakowań wielomateriałowych oraz
odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, w tym odpadów
opakowaniowych ulegających biodegradacji. Na gminie spoczywa również
obowiązek uzyskania określonych poziomów:
— recyklingu, przygotowania do ponownego użycia papieru, metali, tworzyw, sztucznych i szkła,
— recyklingu, przygotowania do ponownego użycia oraz odzysku innymi
metodami innych niż niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych,
— ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji kierowanych do
składowania.
Zbieranie odpadów w podziale na „suche” oraz „mokre” jest uznawane za
selektywne zbieranie odpadów, jednakże gmina, ustanawiając kształt systemu,
w tym kształt selektywnego zbierania, powinna w sposób uzasadniony
ekonomicznie i organizacyjnie realizować nałożone ustawą obowiązki. Zapisy
dotyczące wymagań w zakresie prowadzenia we wskazanym zakresie
selektywnego zbierania odpadów komunalnych powinny zostać zawarte w
regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy.
W odniesieniu do klasyfikacji zbieranych – z podziałem na „suche” i
„mokre” – odpadów, to powinna ona być zgodna z rozporządzeniem ministra
środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr
112, poz. 1206) w zależności od zapisów regulaminu i od składu
morfologicznego odbieranych odpadów.

8. W danym regionie gospodarki odpadami komunalnymi funkcjonuje jedna
instalacja regionalna do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych
odpadów komunalnych. W tym samym regionie istnieje kilka składowisk
odpadów. Czy składowiskiem regionalnym powinno zostać składowisko
posiadające wystarczającą pojemność (na okres co najmniej 15 lat)
zlokalizowane przy instalacji do MBP, które będzie przyjmowało odpady
wytworzone w tej instalacji, czy też składowiskiem regionalnym powinny zostać
wszystkie składowiska zlokalizowane w tym regionie?

Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o
utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 152, poz. 897) w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu
gospodarki odpadami uwzględnia się funkcjonujące na terenie województwa
instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych, które w dniu wejścia w
życie ustawy spełniają wymagania dotyczące regionalnych instalacji do
przetwarzania odpadów komunalnych. Ponadto w przypadku zakończenia
budowy instalacji spełniającej wymagania dotyczące regionalnej instalacji do
przetwarzania odpadów komunalnych, dla której przed dniem wejścia w życie
ustawy wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach lub decyzję o
warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, instalację te uwzględnia się w
uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami lub
dokonuje się zmiany w tej uchwale.
Zgodnie z definicją regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów
komunalnych warunki, jakie powinno spełnić składowisko uznane za regionalną
instalację, to składowanie odpadów powstających w procesie mechanicznobiologicznego
przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych oraz
pozostałości z sortowania odpadów komunalnych pozwalającej na
przyjmowanie przez okres nie krótszy niż 15 lat odpadów w ilości nie mniejszej
niż powstająca w instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania
zmieszanych odpadów komunalnych. Składowisko takie musi również być
zakładem o mocy przerobowej wystarczającej do przyjmowania i przetwarzania
odpadów z obszaru zamieszkałego przez co najmniej 120 000 mieszkańców,
spełniającym wymagania najlepszej dostępnej techniki, o której mowa w art.
143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Definicja
regionalnej instalacji nie zawiera wymogu zlokalizowania takiego składowiska
przy instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Za
regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych powinny zostać
uznane wszystkie działające w dniu 1 stycznia 2012 r. instalacje, które spełniają
wymagania określone dla regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów
komunalnych, zapewniającej składowanie.

9. Jak należy interpretować przepis art. 9l ust.1 nakazujący prowadzącemu
regionalną instalację zawrzeć umowę z każdym odbierającym odpady
komunalne, w przypadku gdy moce przerobowe instalacji są w pełni
wykorzystane i nie dają możliwości dalszego przyjmowania odpadów?

Celem art. 9l ust. 1 było umożliwienie podmiotom odbierającym odpady
komunalne od właścicieli nieruchomości podpisanie umów z regionalnymi
instalacjami na odbieranie tych rodzajów odpadów komunalnych, których
przedsiębiorca nie może wywieźć poza region, a także niedopuszczenie do
sytuacji, w której żadna z instalacji na terenie regionu mimo posiadania wolnych
mocy przerobowych nie podpisze umowy z podmiotem odbierającym odpady
komunalne (np. w celu eliminacji danego podmiotu z rynku czy w celu
utrudnienia jego działalności). Oczywiście, właściciel instalacji nie może
przyjmować większej ilości odpadów niż pozwalają mu na to moce przerobowe
instalacji. Takie przypadki niezawarcia umowy nie będą podlegały karaniu.

W dniu 10 marca br. poseł Krystyna Poślednia  wraz z grupą posłów złożyła interpelację do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rewitalizacji linii kolejowej nr 281 odcinka Gniezno - Jarocin - Krotoszyn oraz reaktywacji połączeń kolejowych relacji Gniezno – Krotoszyn.

Treść interpelacji poselskiej:

„Szanowny Panie Ministrze! Dla wielu osób korzystających z kolejowej komunikacji publicznej niezrozumiały jest brak inwestycji w istniejącą sieć kolejową łączącą miasta północnej i południowej Wielkopolski. Taki stan rzeczy powoduje pogorszenie stanu technicznego linii kolejowej, postępujące wraz z nim pogorszenie parametrów trasy (w szczególności prędkość jazdy pociągu) i skutkujące tym zmniejszenie atrakcyjności komunikacji kolejowej oraz odpływ pasażerów.
Przykładem może tu być linia relacji Gniezno - Jarocin - Krotoszyn, na której z powodu złego stanu technicznego zlikwidowano wiele połączeń osobowych, w tym dalekobieżnych i część towarowych. Pociągi na ww. trasie jeżdżą na wielu odcinkach z prędkością 20-30 km/h. Na odcinku między Gnieznem a Wrześnią, który wyróżnia się relatywnie dobrym stanem technicznym, średnia prędkość składu wynosi 50 km/h, ale z powodu złego stanu podkładów kolejowych na odcinku o długości 8 km istnieje ograniczenie prędkości do 30 km/h.
W jeszcze gorszym stanie technicznym jest trasa Września - Jarocin - Krotoszyn z licznymi ograniczeniami prędkości, która jednak zdaniem dyrektora Zakładu Polskich Linii Kolejowych w Ostrowie Wielkopolskim, w ramach działań bieżących, a nie w wyniku programu inwestycyjnego, podlega stopniowemu polepszeniu.
1. Jakie są przyczyny braku inwestycji na ww. odcinku? Czy związane to jest z koncentracją PKP PLK tylko na inwestycjach uznanych za priorytetowe w kontekście przygotowań do EURO 2012 czy ma charakter strukturalny?
2. Czy w budżecie PKP PLK można zabezpieczyć środki na niezbędne prace rewitalizacyjne odcinka Gniezno - Jarocin - Krotoszyn (fragment linii Oleśnica - Chojnice)?
3. Czy Pan Minister zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym jako organizator publicznego transportu zbiorowego na międzywojewódzkiej linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej planuje wprowadzenie kursów niektórych expresów oraz TLK na trasie Gdynia - Gdańsk - Bydgoszcz - Gniezno - Września - Jarocin -Krotoszyn (lub Ostrów Wlkp.) - Wrocław, co przyczyni się do zwiększenia atrakcyjności ww. miast.
Z poważaniem
Poseł Krystyna Poślednia oraz grupa posłów
Września, dnia 10 marca 2012 r.”

Odpowiedź ministerstwa:

Szanowna Pani Marszałek! W odpowiedzi na interpelację pani poseł Krystyny
Pośledniej oraz grupy posłów, skierowaną do pana Sławomira Nowaka, ministra
transportu, budownictwa i gospodarki morskiej, przy piśmie SPS-023-3280/12 z
dnia 28 marca 2012 r., w sprawie rewitalizacji linii kolejowej nr 281 odcinka
Gniezno – Jarocin – Krotoszyn oraz reaktywacji połączeń kolejowych relacji
Gniezno – Krotoszyn przedstawiam poniższe informacje.
Linia nr 281 Oleśnica – Chojnice na odcinku Krotoszyn – Gniezno jest linią
pierwszorzędną, zelektryfikowaną, o długości 96,097 km. Na odcinku od
Krotoszyna do Jarocina jest to linia jednotorowa, dalej natomiast dwutorowa, poza
odcinkiem o dł. 500 m na posterunku odgałęźnym Orzechowo Most.
W roku 2011 na odcinku Gniezno – Krotoszyn kursowało średniodobowo
23,6 pociągów/dobę, w tym średnio 6,8 pociągów pasażerskich. Linia
wykorzystywana jest głównie do transportu towarów. Ze względu na parametry
eksploatacyjne (skrajnia, naciski osiowe i liniowe oraz prędkości rozkładowe) linią
przewozi się również przesyłki ponadnormatywne w relacji Wrocław – porty
morskie w Gdyni i Gdańsku. Jednocześnie linia nr 281 jest alternatywnym
połączeniem dla relacji Wrocław – Ostrów Wlkp. – Jarocin – Poznań.
Na omawianym odcinku linii nr 281 zlokalizowanych jest 19 ograniczeń
prędkości dla pociągów pasażerskich, których koszt likwidacji oszacowano
na kwotę 10 918,0 tys. zł. W roku 2011 koszty utrzymania linii na odcinku
Krotoszyn – Gniezno wyniosły 14 622,7 tys. zł, natomiast przychody 13 387,8 tys.
zł.
W ramach robót utrzymaniowo-naprawczych finansowanych ze środków
własnych PKP PLK SA w roku 2012 na przedmiotowym odcinku linii kolejowej
wykonywane będą jedynie roboty polegające na wymianie pojedynczych zużytych
elementów nawierzchni kolejowej (szyny, podkłady, podrozjazdnice, części
rozjazdowe itp.) oraz poprawieniu parametrów geometrycznych linii (polegającym
na regulacji toru i rozjazdów w planie i profilu) w celu utrzymania obecnie
obowiązujących parametrów linii.
Biorąc pod uwagę ograniczoną ilość środków finansowych oraz wymóg
finansowania w pierwszej kolejności tych zadań, które są zlokalizowane w
miejscach o najwyższym znaczeniu dla gospodarki kraju, i osiągnięcia najlepszych
efektów w skali sieci, nie ma możliwości rewitalizacji linii kolejowej nr 281 na
odcinku Gniezno – Jarocin – Krotoszyn w obecnej perspektywie bez finansowego
zaangażowania samorządów lokalnych. Ponadto przyjęty przez Radę Ministrów
w dniu 7 listopada 2011 r. „Wieloletni program inwestycji kolejowych do 2013 roku
z perspektywą do roku 2015” nie przewiduje w obecnie obowiązującym zakresie
żadnych działań na przedmiotowej linii. Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, iż linia
281 zapewnia korzystne z punktu widzenia transportu towarowego połączenie z
portami morskimi w Gdyni i w Gdańsku, jej rewitalizacja wstępnie przewidywana
jest w perspektywie finansowej 2014–2020.
Odnośnie do pytania dotyczącego wprowadzenia stałych połączeń ekspresowych
oraz TLK uprzejmie wyjaśniam, iż nie planuje się obecnie uruchomienia nowych
połączeń relacji Gdynia – Wrocław przez Jarocin i Krotoszyn (bądź Ostrów
Wielkopolski). Właściwie i lepiej wyposażona jest normalna trasa przez Poznań.
Pociągi ekspresowe uruchamiane są przez spółkę PKP InterCity SA na zasadach
komercyjnych, wynikających z rachunku ekonomicznego i w związku z tym
połączenia tego rodzaju funkcjonują tylko w relacjach, które zapewniają pokrycie
kosztów związanych z ich uruchomieniem z wpływów ze sprzedaży biletów.
Minister właściwy do spraw transportu nie jest organizatorem tego typu przewozów
i nie ma podstaw do ingerowania w decyzje przewoźnika.
Natomiast w przypadku przewozów międzywojewódzkich realizowanych
pociągami TLK, których minister właściwy ds. transportu jest organizatorem,
wprowadzanie zmian jest zdeterminowane wysokością środków budżetowych
przeznaczanych corocznie na dofinansowanie przewozów międzywojewódzkich.
Informuję też, iż w związku z planowanymi pracami modernizacyjnymi pociągi
relacji Wrocław – Poznań podczas realizacji tych robót będą kursowały trasą
okrężną, przez Krotoszyn i Jarocin.
Wobec powyższego proszę o przyjęcie niniejszych wyjaśnień jako odpowiedzi
na złożoną interpelację.”

Uchwalenie Konstytucji Trzeciego Maja 1791 r.

Poseł PO Maciej Orzechowski wraz z poseł Krystyną Poślednią oraz grupą posłów złożyli interpelację do Ministra Zdrowia Bartosza Arłukowicza w sprawie funkcjonowania organizacji pozarządowych w ramach ustawy o działalności leczniczej. Wątpliwości budziła regulacja zgodnie z którą uznawano za działalność gospodarczą działalność leczniczą (np. prowadzenie hospicjów) wykonywaną przez organizacje pozarządowe (stowarzyszenia, kościoły).
Zdaniem pracowników Caritas Polska wprowadzona ustawa może sparaliżować od 1 lipca działalność hospicjów i innych placówek pozarządowych, które świadczą usługi lecznicze. Przedstawiciele Forum Hospicjów Polskich postulują o nowelizację przyjętych norm w taki sposób, aby organizacje pozarządowe w zakresie lecznictwa i opieki nad chorymi mogły działać na starych zasadach, tzn. zgodnie z ustawą z 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Dodają, iż zapisanie w ustawie z 15 kwietnia ubiegłego roku działalności hospicjów jako podmiotów leczniczych prowadzących działalność leczniczą w działalności gospodarczej spowoduje, iż nie będą mogły one wydatkować na nią środków otrzymanych z odpisów 1% podatku ani innych otrzymanych darowizn. Warto podkreślić, iż Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje tylko 55 % działalności hospicjum, resztę placówki te uzyskują poprzez zbiórki oraz ww. 1%.  
W odpowiedzi Ministerstwo Zdrowia informuje, że podjęte zostały prace nad nowelizacją ustawy. Opracowany został już projekt założeń do ustawy o zmianie ustawy o działalności leczniczej. A do czasu upływu 1 lipca 2012 roku okresu dostosowawczego na pełne dostosowanie się do nowych przepisów, możliwe jest bezkolizyjne wprowadzenie zmian wynikających ze stosowania ustawy.

W dniu 11 kwietnia br. podczas 12 posiedzenia Sejmu RP poseł Krystyna Poślednia przedstawiła stanowisko Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej wobec projektu ustawy zmiany ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych oraz ustawy o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (druki nr 248 i 260).

Poseł Krystyna Poślednia:

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej chciałabym przedstawić stanowisko mojego klubu wobec poselskiego projektu zmiany ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych oraz ustawy o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, druk nr 248, oraz sprawozdania Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, druk nr 260.

Zmiany w obu ustawach są związane z przedstawioną przez wnioskodawcę ogólną koncepcją uchylenia wszystkich przepisów nakładających na podmioty skupujące mleko obowiązek pobierania w trakcie roku kwotowego zaliczek na poczet przekroczenia indywidualnych kwot mlecznych.

Projekt ustawy został w całości pozytywnie zaopiniowany przez organizacje rolnicze, przez Zarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych, przesłany do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także zaakceptowany przez inne organizacje rolnicze. Spotkał się po prostu z dobrym przyjęciem. Można zapytać, dlaczego jest aż taka rozciągłość dobrej opinii, jeśli chodzi o ten projekt. Myślę, że regulacje prawne, które powodują i mogą powodować usprawnienie funkcjonowania pewnego obszaru gospodarczego, a tutaj chodzi o produkcję i skup płodów rolnych i mleka... Chodzi o to, żeby doprowadzić do takich rozwiązań, które nie będą utrudniały funkcjonowania.

Okazało się, że przez kilka ostatnich lat Polska jako kraj nie przekroczyła limitu kwot mlecznych. Przekroczenia występowały w indywidualnych przypadkach, a przed Komisją Europejską rozliczamy się jako kraj. Rolnicy producenci mleka byli zobowiązani wpłacać na wydzielone rachunki bankowe zaliczkę wynoszącą 20 gr za każdy kilogram mleka - to są pewne przeliczenia związane z jakością mleka. Wpłacało się te zaliczki, a one potem, przy rozliczeniu krajowym, były zwracane.

Można wskazać, że średnioroczne kwoty mleczne w tzw. roku kwotowym wynosiły: w 2006/2007 r. - 97%, 2007/2008 r. - 96%, 2008/2009 r. - 99%, a w roku 2009/2010 - 95% kwot mlecznych. Stąd, jeśli chodzi o te dwie ustawy, które regulują rynek mleczny, wykreśla się wszystkie zapisy dotyczące pobierania zaliczek na poczet opłat za przekroczenie kwot indywidualnych w roku kwotowym. Dowodem na to, że można zrezygnować z tych przepisów, jest to, że te zaliczki były zawieszone w minionym roku kwotowym i w rozliczeniu rocznym przed Unią Europejską okazało się, że Polska tych kwot nie przekraczała.

Jest to mechanizm dość skomplikowany, ponieważ zaliczki muszą być wpłacane na pewien rachunek bankowy. Agencja Rynku Rolnego, aby w danej sytuacji dokonać zwrotu zaliczek, musiała wydawać decyzję administracyjną. Także, kiedy zostanie zniesiony zapis z tych dwóch ustaw regulujący obowiązek wnoszenia zaliczek na opłaty, ułatwi to producentom mleka funkcjonowanie, nie będą blokowane pewne kwoty finansowe, które - wiemy - są bardzo istotne dla rolnictwa, a także nie będzie potrzeby prowadzenia takiej precyzyjnej regulacji administracyjnej, która pochłania duże ilości pracy urzędniczej.

Jeśli chodzi o te dwie ustawy, nie będzie to powodowało jakichkolwiek dodatkowych kosztów we wszystkich obszarach, czy administracyjnych, czy biznesowych. Na pewno poprawi się funkcjonowanie w obszarze produkcji mleka. Tak że, Wysoka Izbo, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska poprze w głosowaniu ten projekt ustawy.

Z okazji Świąt Wielkiejnocy, niosących nadzieję i odrodzenie życia, najserdeczniejsze życzenia wszelkiej pomyślności. Niech radość Zmartwychwstania zagości w naszych sercach, napełniając je miłością, wiarą i pokojem!

Krystyna Poślednia

Poseł na Sejm RP